Czynnik R134a jest jednym z najpowszechniej stosowanych zamienników wycofanego czynnika R12. Przeznacza się go do pracy w niewielkich, domowych oraz komercyjnych urządzeniach chłodniczych średniotemperaturowych, a także w klimatyzatorach, również samochodowych. Charakteryzuje się zerowym potencjałem ODP oraz średnim wskaźnikiem GWP. Ze względu na obecność atomów wodoru w swojej budowie, czynnik chłodniczy R134a wykazuje higroskopijność kilkadziesiąt razy większą niż R12. Z tego względu podczas standardowych prac serwisowych istnieje ryzyko pochłaniania wilgoci z powietrza. Właściwość ta wymaga zapewnienia zdecydowanie większej szczelności całego układu. Obecność wody w instalacji napełnionej R134a powoduje wiele niekorzystnych skutków związanych z rozkładem oleju. Ponieważ czynnik ten rozpuszcza się w olejach mineralnych i alkilobenzenowych, konieczne jest stosowanie olejów PAG lub POE, gdyż z nimi chłodziwo R134a się nie miesza. Gaz R134a wchodzi w reakcję z elementami wykonanymi z cynku, magnezu, ołowiu oraz stopów aluminium i magnezu. Należy unikać także materiałów zawierających potas, sód oraz wapń. Nie zaobserwowano natomiast reakcji tego czynnika w kontakcie ze stalą ferrytyczną, miedzią i jej stopami oraz aluminium. Dodatkowo nie stwierdzono, aby substancja ta działała agresywnie na większość tworzyw sztucznych, takich jak na przykład kauczuk izoprenowy, neopren, poliuretan, poliamid, PCV czy teflon. Właściwość ta może jednak ulec zmianie w zależności od zastosowanego środka smarnego. W identycznych warunkach temperaturowych obieg czynnika R134a cechuje się wyższym ciśnieniem skraplania oraz niższym ciśnieniem parowania niż czynnik, który zastępuje, czyli R12, co powoduje konieczność montowania sprężarek o większej wydajności. Korzystną cechą chłodziwa R134a pozostaje natomiast niższa temperatura końca sprężania w porównaniu z zastępowanym czynnikiem. Z uwagi na wyższe wartości jednostkowej wydajności chłodniczej wymagane jest mniejsze natężenie przepływu tego czynnika. Znacznie większe są jednak wartości objętości właściwej par czynnika R134a na ssaniu sprężarki niż w przypadku R12. Czynnik R134a nie jest trujący, chociaż niektóre produkty jego rozkładu, powstające w wyniku rozkładu termicznego i hydrolizy, wykazują działanie toksyczne. Wdychanie większych ilości jego par działa narkotycznie oraz drażniąco na błony śluzowe. Może także wywoływać arytmię serca, a w skrajnych przypadkach nawet zawał. Substancja ta jest cięższa od powietrza, dlatego w razie wycieku gromadzi się przy podłożu i wypiera powietrze, co w konsekwencji może doprowadzić do utraty przytomności i uduszenia. Czynnik chłodniczy R134a jest stabilny termicznie, niepalny i niewybuchowy w normalnych warunkach. Jednak pod wysokim ciśnieniem, po zmieszaniu z powietrzem w proporcji 40/60, tworzy mieszaninę wybuchową. Z tego powodu do prób ciśnieniowych instalacji przeznaczonej do pracy z tym czynnikiem nie wolno używać ani tlenu, ani powietrza.