Jak nieprawidłowy kierunek obrotów wpływa na wydajność wentylatora osiowego?

Nieprawidłowy kierunek obrotów wentylatora osiowego zazwyczaj odwraca kierunek przepływu powietrza, a jednocześnie obniża wydajność objętościową, spręż i sprawność zespołu. Wirnik może osiągać prawidłową prędkość obrotową, mimo że nie pracuje zgodnie ze swoją charakterystyką aerodynamiczną. Skutkiem są słabszy przepływ przez wymiennik, większe zawirowania, nieprawidłowy rozkład ciśnienia i często wyższy poziom hałasu.

W urządzeniach chłodniczych błąd wpływa nie tylko na pracę samego wentylatora. Odwrócony lub zbyt mały przepływ powietrza przez skraplacz może podnosić temperaturę i ciśnienie skraplania. W parowniku prowadzi natomiast do spadku wydajności chłodniczej, nierównomiernego rozkładu temperatury, oblodzenia wymiennika oraz problemów z przegrzaniem czynnika na wyjściu.

Nie każdy wentylator osiowy jest przeznaczony do pracy w obu kierunkach. Jeżeli urządzenie nie zostało wyraźnie oznaczone jako rewersyjne, powinno pracować zgodnie ze strzałką kierunku obrotów i strzałką przepływu umieszczoną na obudowie, silniku lub tabliczce znamionowej.

Jak działa wentylator osiowy?

Wentylator osiowy przemieszcza powietrze w kierunku zbliżonym do osi obrotu wirnika. Obracające się łopatki wytwarzają różnicę ciśnienia pomiędzy stroną ssawną a tłoczną. Powietrze jest zasysane z jednej strony wirnika, przyspieszane i kierowane na drugą stronę.

Łopatka wentylatora nie jest płaskim elementem ustawionym przypadkowo względem przepływu. Ma określony:

• kąt natarcia,
• profil aerodynamiczny,
• promień krzywizny,
• kierunek wygięcia,
• kształt krawędzi natarcia i krawędzi spływu,
• rozkład kąta ustawienia pomiędzy piastą a końcówką.

Krawędź natarcia jako pierwsza wchodzi w strugę powietrza, natomiast krawędź spływu odpowiada za kontrolowane opuszczenie profilu przez strugę. Wirnik osiąga deklarowaną wydajność, spręż i poziom hałasu tylko wtedy, gdy obraca się w kierunku przewidzianym podczas projektowania.

Co dzieje się, gdy wentylator osiowy obraca się w przeciwną stronę?

Po odwróceniu obrotów krawędź spływu zaczyna pełnić funkcję krawędzi natarcia, a profil łopatki jest opływany w sposób niezgodny z założeniami konstrukcyjnymi. Zmienia się efektywny kąt natarcia i rozkład ciśnienia na obu powierzchniach łopatki. Struga łatwiej odrywa się od profilu, co zwiększa turbulencje i ogranicza zdolność wirnika do wytworzenia wymaganej różnicy ciśnienia.

Wentylator nadal może obracać się z prędkością zbliżoną do znamionowej. Nie oznacza to jednak, że zachowuje deklarowane parametry. Prędkość obrotowa informuje jedynie o liczbie obrotów wirnika, a nie o rzeczywistym przepływie powietrza i sprężu.

Typowe skutki pracy w przeciwnym kierunku obejmują:

• odwrócenie kierunku przepływu powietrza,
• spadek wydajności objętościowej,
• znaczne obniżenie dostępnego sprężu,
• przesunięcie punktu pracy wentylatora,
• pogorszenie sprawności,
• zwiększenie zawirowań za wirnikiem,
• nierównomierny przepływ przez wymiennik,
• wzrost hałasu aerodynamicznego,
• możliwe przegrzewanie silnika.

Skala zmian zależy od geometrii łopatek, konstrukcji obudowy, obecności kierownic, oporów instalacji oraz typu silnika. Nie można przyjąć jednego procentowego spadku wydajności dla wszystkich wentylatorów osiowych.

Czy odwrócenie obrotów zawsze odwraca kierunek przepływu powietrza?

W typowym wentylatorze osiowym zmiana kierunku obrotów powoduje również zmianę kierunku przepływu. Powietrze zaczyna przemieszczać się w stronę przeciwną do tej, którą wskazuje strzałka przepływu na obudowie.

Nie oznacza to jednak, że wentylator uzyskuje identyczną wydajność w obu kierunkach. Standardowy wirnik ma zazwyczaj asymetryczne łopatki zoptymalizowane do jednego kierunku pracy. Po odwróceniu obrotów przepływ jest słabszy, bardziej turbulentny i wytwarza mniejszą różnicę ciśnienia.

Wyjątkiem są wentylatory zaprojektowane jako rewersyjne. Mogą mieć specjalny profil łopatek, odpowiednie ustawienie wirnika oraz silnik przystosowany do kontrolowanej zmiany kierunku obrotów. Informacja o pracy dwukierunkowej musi wynikać z dokumentacji urządzenia. Same możliwości elektrycznego odwrócenia silnika nie oznaczają, że cały zespół wentylatorowy jest rewersyjny.

Jak nieprawidłowe obroty wpływają na przepływ i spręż wentylatora?

Przepływ objętościowy określa ilość powietrza przemieszczanego w jednostce czasu, najczęściej wyrażaną w m³/h. Spręż informuje, jaką różnicę ciśnienia wentylator może pokonać. W rzeczywistej instalacji oba parametry są ze sobą powiązane.

Wentylator pracuje w punkcie przecięcia swojej charakterystyki z charakterystyką oporów instalacji. Gdy wirnik obraca się przeciwnie do kierunku projektowego, jego krzywa wydajności i ciśnienia ulega zmianie. Zdolność pokonywania oporów wymiennika, osłony, kanału, filtra lub kratki wyraźnie spada.

W swobodnym przepływie może być odczuwalny strumień powietrza, ale po zamontowaniu przed wymiennikiem wydajność szybko maleje. Im większy opór po stronie powietrznej, tym bardziej widoczny staje się brak odpowiedniego sprężu.

Prawidłowa praca i praca przy odwróconych obrotach różnią się w kilku obszarach:

Parametr	Prawidłowy kierunek obrotów	Nieprawidłowy kierunek obrotów
Kierunek przepływu	Zgodny ze strzałką i projektem urządzenia	Zazwyczaj przeciwny
Wydajność objętościowa	Zgodna z charakterystyką wentylatora	Najczęściej niższa
Spręż	Odpowiada danym znamionowym	Zwykle znacznie obniżony
Sprawność	Najwyższa w przewidzianym zakresie pracy	Obniżona
Zawirowania	Ograniczone przez geometrię wirnika i obudowy	Zwiększone
Hałas	Zgodny z parametrami katalogowymi	Może być wyższy i bardziej tonalny
Praca wymiennika	Równomierny przepływ przez powierzchnię	Możliwe martwe strefy i recyrkulacja

Zależności nazywane prawami wentylatorowymi, zgodnie z którymi przepływ zmienia się proporcjonalnie do prędkości obrotowej, ciśnienie do jej kwadratu, a moc do trzeciej potęgi, dotyczą porównywalnej pracy tego samego wentylatora w prawidłowym kierunku. Nie służą do wyliczania parametrów wirnika pracującego wstecz, ponieważ zmienia się jego charakterystyka aerodynamiczna.

Czy nieprawidłowy kierunek obrotów zwiększa pobór prądu?

Nie istnieje jedna zależność obowiązująca dla wszystkich wentylatorów osiowych. W niektórych konstrukcjach silnik pobiera mniejszy prąd, ponieważ wirnik wytwarza niewielki przepływ i małe ciśnienie. W innych niewłaściwy przepływ, zaburzone chłodzenie silnika albo niedopasowanie punktu pracy może prowadzić do wzrostu prądu i temperatury uzwojeń.

Pomiar prądu nie może być jedyną metodą sprawdzania kierunku obrotów. Wartość zbliżona do znamionowej nie potwierdza prawidłowego przepływu. Kontrola powinna obejmować równocześnie:

• zgodność obrotów ze strzałką,
• kierunek przepływu,
• prędkość obrotową,
• pobór prądu,
• przepływ lub różnicę ciśnienia,
• temperaturę silnika,
• parametry pracy wymiennika.

Jeżeli silnik jest chłodzony przez strumień powietrza w określonym kierunku, odwrócenie przepływu może pogorszyć odprowadzanie ciepła. Długotrwała praca w takich warunkach przyspiesza starzenie izolacji uzwojeń i może powodować zadziałanie zabezpieczenia termicznego.

Jak odwrócone obroty wentylatora wpływają na skraplacz?

Wentylator skraplacza odpowiada za odbieranie ciepła od powierzchni wymiennika i przekazywanie go do otoczenia. Jeżeli obraca się w niewłaściwym kierunku, ilość powietrza przepływającego przez lamele spada albo strumień zmienia kierunek względem projektu urządzenia.

Może to powodować:

• wzrost temperatury skraplania,
• wzrost ciśnienia po stronie wysokiej,
• zwiększenie różnicy ciśnień, którą musi pokonać sprężarka,
• podwyższenie temperatury tłoczenia,
• ograniczenie wydajności chłodniczej,
• wzrost poboru energii przez układ,
• zadziałanie presostatu wysokiego ciśnienia,
• skrócenie czasu pracy sprężarki pomiędzy kolejnymi wyłączeniami awaryjnymi.

Odwrócony przepływ może również zasysać powietrze wcześniej ogrzane przez skraplacz. W agregatach z kilkoma wentylatorami powstaje wtedy lokalna recyrkulacja: jeden wentylator usuwa ogrzane powietrze, a drugi ponownie kieruje je na wymiennik.

Objawy mogą przypominać zabrudzenie skraplacza, zbyt wysoką temperaturę otoczenia lub nadmierne napełnienie czynnikiem. Z tego powodu kierunek obrotów należy sprawdzać przed podejmowaniem decyzji o ingerencji w obieg chłodniczy.

Jak niewłaściwy kierunek obrotów wpływa na parownik?

W parowniku ograniczony przepływ powietrza zmniejsza ilość ciepła dostarczanego do wymiennika. Temperatura powierzchni lamel może wtedy spaść poniżej wartości przewidzianej dla normalnej pracy. Przy obecności wilgoci prowadzi to do szybszego oszronienia lub oblodzenia.

Możliwe następstwa obejmują:

• spadek wydajności chłodniczej,
• wydłużenie czasu dochodzenia do zadanej temperatury,
• nierównomierną temperaturę w komorze,
• powstawanie stref bez odpowiedniej cyrkulacji,
• oblodzenie części powierzchni parownika,
• obniżenie ciśnienia odparowania,
• niestabilną pracę zaworu rozprężnego,
• zmianę przegrzania czynnika,
• ryzyko powrotu ciekłego czynnika do sprężarki.

Nieprawidłowy kierunek może też zaburzyć sposób odprowadzania skroplin. Powietrze przepływające przeciwnie do projektu oddziałuje na krople i tacę ociekową z innej strony, co może sprzyjać porywaniu wody lub kierowaniu jej poza przewidziany odpływ.

Co dzieje się w układzie z kilkoma wentylatorami, gdy jeden obraca się nieprawidłowo?

Jeden odwrócony wentylator może pogorszyć wydajność całego zespołu. Zamiast współpracować z pozostałymi urządzeniami, wytwarza przepływ przeciwny i zakłóca rozkład ciśnienia przy wymienniku.

Powietrze może wtedy krążyć pomiędzy sąsiednimi wentylatorami zamiast przechodzić przez lamele. Prawidłowo obracające się jednostki muszą pokonać dodatkowy opór wywołany przez przeciwny strumień. Na powierzchni wymiennika powstają strefy o różnej prędkości przepływu, co pogarsza wykorzystanie jego powierzchni.

W instalacjach wielowentylatorowych kierunek należy sprawdzić osobno dla każdego silnika. Dotyczy to szczególnie zespołów trójfazowych, w których podczas montażu lub naprawy mogły zostać zamienione przewody tylko jednego napędu.

Jak rozpoznać prawidłowy kierunek obrotów wentylatora osiowego?

Podstawowym punktem odniesienia jest oznaczenie producenta. Na wentylatorze mogą znajdować się dwie różne strzałki:

• strzałka kierunku obrotów wirnika,
• strzałka kierunku przepływu powietrza.

Nie należy ich ze sobą utożsamiać. Kierunek obrotów opisuje ruch wirnika, natomiast kierunek przepływu wskazuje stronę ssawną i tłoczną zespołu.

Kierunek oznaczony jako zgodny lub przeciwny do ruchu wskazówek zegara ma sens tylko po określeniu strony obserwacji. Ten sam wirnik oglądany z dwóch stron sprawia wrażenie obracającego się w przeciwnych kierunkach. Należy korzystać ze strony odniesienia podanej w dokumentacji lub porównać ruch bezpośrednio ze strzałką na urządzeniu.

Instrukcje uruchamiania wentylatorów osiowych przewidują krótką próbę rozruchową i porównanie ruchu wirnika ze strzałką kierunku. Taka kontrola powinna odbywać się przy zamontowanych osłonach, z zachowaniem bezpiecznej odległości i pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie kwalifikacje. Przed rozpoczęciem prac montażowych zasilanie musi być odłączone i zabezpieczone przed przypadkowym włączeniem. Zasady te opisuje również instrukcja montażu i uruchamiania wentylatorów osiowych.

Luźna kartka, folia, taśma lub ręka nie powinny być zbliżane do obracającego się wirnika. Kierunek powietrza można sprawdzić anemometrem, bezpiecznie zamocowanym wskaźnikiem przepływu albo na podstawie pomiaru różnicy ciśnienia.

Dlaczego kierunek obrotów bywa nieprawidłowy po wymianie silnika?

Najczęstszą przyczyną jest nieprawidłowe podłączenie elektryczne. Rodzaj błędu zależy od konstrukcji napędu.

W silniku trójfazowym kierunek pola wirującego zależy od kolejności faz. Zamiana dwóch faz powoduje zmianę kierunku obrotów. Z tego powodu każdy wentylator trójfazowy powinien przejść kontrolę po pierwszym podłączeniu, po wymianie stycznika, zmianie zasilania, pracy na zasilaniu tymczasowym oraz po naprawie przewodów.

W jednofazowym silniku kondensatorowym kierunek zależy od wzajemnego połączenia uzwojenia głównego i pomocniczego. Nie każdy model umożliwia zmianę obrotów poprzez dostępne przewody. Podłączenie należy wykonać wyłącznie według schematu konkretnego silnika.

W silnikach ze zwartym biegunem kierunek jest zwykle określony konstrukcyjnie i nie można go zmienić przez prostą zamianę przewodów zasilających. W napędach elektronicznie komutowanych kierunek ustala elektronika. Zależnie od modelu może być stały, wybierany odpowiednim wejściem albo konfigurowany w sterowniku.

Inne przyczyny nieprawidłowego przepływu to:

• zastosowanie silnika o innym kierunku obrotów niż część oryginalna,
• montaż niewłaściwego wirnika na prawidłowym silniku,
• założenie śmigła przeznaczonego do przeciwnego kierunku,
• odwrócenie całego zespołu wentylatorowego,
• pomylenie strony ssawnej ze stroną tłoczną,
• błędna konfiguracja sterownika,
• nieprawidłowe podłączenie po wymianie kondensatora,
• brak kontroli po przejściu z zasilania tymczasowego na docelowe.

Czy odwrócenie wentylatora w obudowie naprawia niewłaściwy kierunek obrotów?

Odwrócenie całego wentylatora zmienia jego położenie względem wymiennika, ale nie poprawia nieprawidłowej współpracy silnika z wirnikiem. Jeżeli łopatki nadal poruszają się przeciwnie do strzałki obrotów, zespół pracuje poza charakterystyką projektową.

Możliwa jest sytuacja, w której po odwróceniu wentylatora i jednoczesnej zmianie obrotów powietrze zacznie płynąć w wymaganym kierunku. Nie oznacza to jednak automatycznie uzyskania prawidłowej wydajności. Położenie siatki, wsporników silnika, dyszy wlotowej, pierścienia i odległość od wymiennika wpływają na opory i rozkład strugi.

Wentylator ssący i tłoczący powinien być dobierany jako konkretny wariant konstrukcyjny, a nie tworzony przez przypadkowe odwrócenie dostępnego zespołu.

Jak sprawdzić rzeczywistą wydajność po zmianie kierunku obrotów?

Po przywróceniu prawidłowych obrotów należy potwierdzić nie tylko sam kierunek, lecz także parametry pracy. Kontrola może obejmować:

1. Pomiar prędkości obrotowej. Tachometr pozwala sprawdzić, czy wirnik osiąga prędkość przewidzianą dla danego zasilania i sterowania.
2. Pomiar przepływu powietrza. W instalacjach bezkanałowych można wykonać pomiary anemometrem w kilku punktach powierzchni przepływu. Jeden pomiar w osi wentylatora może być niemiarodajny ze względu na zawirowania.
3. Pomiar różnicy ciśnienia. W urządzeniach kanałowych i wymiennikach pozwala ocenić, czy wentylator pokonuje rzeczywiste opory instalacji.
4. Kontrolę poboru prądu. Wynik należy porównać z tabliczką znamionową i dokumentacją dla danego punktu pracy.
5. Pomiar temperatury silnika. Nadmierne nagrzewanie może wskazywać na przeciążenie, błędne podłączenie lub nieskuteczne chłodzenie.
6. Kontrolę parametrów układu chłodniczego. Po stronie skraplacza analizuje się temperaturę i ciśnienie skraplania, a po stronie parownika temperaturę powietrza, ciśnienie odparowania, przegrzanie oraz równomierność oszronienia.

Warunki wlotowe i wylotowe również wpływają na wynik. Elementy zamontowane zbyt blisko wirnika mogą powodować nierówny profil prędkości i dodatkowe straty. Wytyczne dotyczące wpływu zabudowy na charakterystykę wentylatora wskazują, że nieprawidłowe ukształtowanie wlotu i wylotu może istotnie zmniejszyć przepływ mimo prawidłowej pracy samego urządzenia.

Jak prawidłowo zmienić kierunek obrotów wentylatora?

Sposób zmiany kierunku zależy od silnika i układu sterowania. Przed ingerencją trzeba odłączyć zasilanie, zabezpieczyć je przed przypadkowym załączeniem i sprawdzić brak napięcia. Prace elektryczne powinna wykonywać osoba posiadająca wymagane kwalifikacje.

W silniku trójfazowym kierunek zwykle zmienia się przez zamianę dwóch faz zasilających. Po wykonaniu zmiany konieczna jest ponowna krótka próba i porównanie ruchu wirnika ze strzałką.

W silniku jednofazowym postępuje się zgodnie ze schematem uzwojeń. Samowolna zamiana przewodów kondensatora może nie zmienić kierunku, a jednocześnie doprowadzić do problemów z rozruchem lub przeciążenia uzwojenia pomocniczego.

Silnik z wbudowaną elektroniką wymaga sprawdzenia wejść sterujących, parametrów regulatora i instrukcji konkretnego modelu. Nie należy zasilać ani konfigurować go według schematu przeznaczonego dla standardowego silnika indukcyjnego.

Jeżeli kierunek silnika jest konstrukcyjnie stały, rozwiązaniem jest zastosowanie napędu albo kompletnego wentylatora o wymaganym kierunku pracy.

Na co zwrócić uwagę przy doborze wentylatora lub silnika?

Kierunek obrotów jest jednym z parametrów, które trzeba potwierdzić przed zakupem. Równie istotne są:

• wymagany kierunek przepływu,
• wykonanie ssące lub tłoczące,
• średnica wirnika,
• prędkość obrotowa,
• wydajność objętościowa,
• dostępny spręż,
• napięcie i liczba faz,
• pobór mocy i prąd znamionowy,
• sposób regulacji,
• wymiary montażowe,
• stopień ochrony,
• dopuszczalna temperatura pracy,
• zgodność wirnika z silnikiem i obudową.

Przykładem kompletnego zespołu przeznaczonego do określonego kierunku pracy jest wentylator osiowy tłoczący o średnicy 450 mm i zasilaniu 230 V. W instalacjach wymagających przepływu w przeciwnym układzie należy zastosować wariant o odpowiedniej konstrukcji, taki jak wentylator osiowy ssący o średnicy 600 mm i zasilaniu 230 V.

Przy wymianie samego napędu trzeba porównać kierunek obrotów, prędkość, średnicę i długość wału, sposób mocowania oraz parametry elektryczne. Dostępny silnik wentylatora 230 V o stopniu ochrony IP65 powinien być dobierany do konkretnego wirnika i warunków pracy, a nie tylko na podstawie mocy znamionowej.

Dodatkowe informacje dotyczące wentylatorów, silników i ich parametrów znajdują się w bazie wiedzy BORI.

Podsumowanie

Nieprawidłowy kierunek obrotów wentylatora osiowego prowadzi zazwyczaj do odwrócenia przepływu powietrza, spadku wydajności i znacznego ograniczenia sprężu. Wirnik może osiągać prawidłowe obroty, a silnik nie musi od razu wywoływać alarmu. Brak oczywistych objawów elektrycznych nie potwierdza więc poprawnej pracy.

W skraplaczu niewłaściwy przepływ podnosi temperaturę i ciśnienie skraplania. W parowniku zmniejsza zdolność odbierania ciepła, sprzyja oblodzeniu i może zaburzać przegrzanie czynnika. W układach z kilkoma wentylatorami jeden odwrócony wirnik może wywołać recyrkulację i pogorszyć działanie pozostałych jednostek.

Po każdej wymianie silnika, zmianie podłączenia lub naprawie zasilania należy sprawdzić strzałkę obrotów, kierunek przepływu, pobór prądu oraz parametry pracy wymiennika. Wentylator powinien być dobierany jako kompletny zespół aerodynamiczny, w którym silnik, wirnik, osłona i obudowa są przeznaczone do wspólnej pracy.

FAQ

Czy wentylator osiowy pracujący w przeciwną stronę nadal tłoczy powietrze?

Tak, wirnik może nadal wytwarzać przepływ, ale zazwyczaj jest on skierowany przeciwnie do projektowego i ma gorsze parametry. Asymetryczne łopatki nie pracują wtedy zgodnie ze swoim profilem aerodynamicznym. Wydajność oraz spręż są zwykle niższe, nawet jeśli strumień powietrza jest wyraźnie wyczuwalny.

Czy po samym kształcie łopatek można określić kierunek obrotów?

Kształt łopatek może dostarczyć wskazówek, ale nie jest wystarczającą podstawą do pewnego określenia kierunku. Nowoczesne wirniki mają złożoną geometrię, zmienny kąt ustawienia i profil różniący się pomiędzy piastą a końcówką. Pewnym punktem odniesienia pozostaje strzałka na wentylatorze, schemat producenta lub dokumentacja modelu.

Czy zamiana dwóch faz zawsze zmieni kierunek obrotów wentylatora?

Zamiana dwóch faz zmienia kierunek pola wirującego w typowym silniku trójfazowym. Operacja nie dotyczy jednak silników jednofazowych ani napędów z wbudowaną elektroniką. Po każdej zmianie trzeba przeprowadzić krótką próbę i sprawdzić kierunek względem strzałki, ponieważ prawidłowe podłączenie elektryczne musi odpowiadać wymaganej konfiguracji wentylatora.

Czy można zmienić kierunek obrotów silnika jednofazowego?

Niektóre silniki jednofazowe pozwalają na zmianę kierunku przez zmianę wzajemnego połączenia uzwojenia głównego i pomocniczego. Inne mają kierunek ustalony konstrukcyjnie i nie udostępniają odpowiednich wyprowadzeń. Decyzję podejmuje się na podstawie schematu konkretnego modelu, a nie poprzez przypadkową zamianę przewodów.

Czy prąd silnika potwierdza prawidłowy kierunek wentylatora?

Nie. Silnik obracający wirnik w przeciwnym kierunku może pobierać prąd niższy, zbliżony albo wyższy od wartości występującej przy poprawnej pracy. Wynik zależy od konstrukcji wirnika i oporów instalacji. Kierunek trzeba potwierdzić wizualnie względem oznaczenia, a następnie sprawdzić przepływ i parametry urządzenia.

Dlaczego wentylator po wymianie obraca się prawidłowo, ale słabo tłoczy powietrze?

Przyczyną może być niewłaściwy wirnik, inna prędkość obrotowa, błędne ustawienie śmigła, nieprawidłowa strona montażu albo duże opory wlotu i wylotu. Sam kierunek obrotów jest tylko jednym z warunków prawidłowej pracy. Trzeba również porównać średnicę, profil łopatek, moc silnika, odstęp od dyszy i wydajność znamionową.

Czy wentylator ssący można zmienić w tłoczący przez odwrócenie obrotów?

Standardowego wentylatora ssącego nie należy zmieniać w tłoczący wyłącznie przez odwrócenie obrotów. Wirnik zacznie pracować przeciwnie do swojej optymalnej geometrii, przez co zmniejszą się przepływ, spręż i sprawność. Do zmiany kierunku przepływu należy zastosować wariant konstrukcyjny przeznaczony do danego sposobu pracy albo wentylator fabrycznie rewersyjny.

Jakie są pierwsze objawy nieprawidłowych obrotów wentylatora skraplacza?

Najczęściej pojawia się słaby lub odwrócony strumień powietrza, wzrost ciśnienia skraplania oraz wyższa temperatura powietrza przy wymienniku. Sprężarka może pracować dłużej, pobierać więcej energii lub wyłączać się przez zabezpieczenie wysokiego ciśnienia. Objawy mogą przypominać zabrudzony skraplacz, dlatego przed ingerencją w ilość czynnika należy sprawdzić kierunek każdego wentylatora.